رهروان حنظله بادغیسی

نوروزخجسته مبـــارک بـــاد نــــوروز خجستــــــه که سرما از دیاران رخـــت بستــــــه چودیبا سبـــز پوش است کوهساران زباد جان فضـــای مشــک رستــــــه بهـــار آمـــد بــیا تــا گل فشـــــا نیــم سرود صلــح و یک رنگی بخوانیـــم بیا که مشعل و حــــدت فــــرو زیـــم که از فیضش شبی ظلمـت بــرا نیـــم بیـــــا د روز نــو با یــــــد شگفتـــن چــو آهــو در تـــلا ش کــار جستـــن ز فرصــت بهرهء بسیـــــار با یـــــد غبــــار کا هـــلی از خویش شستـــن گلی یکرنگـــــی و الفـــت بکــار یـم به کــار مردمی همـــت گمــــار یــم دهیـــم دســـت بــرادر وار بـــا هـــم بنای گلـــشن و حــــدت گــــذاریــــم صـــبـا آورد بـــوی نـــــو بـــهـــاری شمیم و عطـــر گــل از لا لــه زا ری خو شــا فصـل بهــاروتازه گی هـاش که فصل جنبش است و کـــاروبـاری ببــارد همچو در, بــــاران رحمـــــت که گـــردد ملک افغـان پــر زنعمـــت بچـیــنـــد, دامــن و یــرانـــگــــری را زکشـــور دایمــا, آن د ســـت قـــدرت خـــــدا داد ت, مــــا ل و زر بســـیـــار بگـیـــــر دســت یتیــم و پیـــر بــیمـــار چو بــو گـل شوو دل شــــاد گــــردا ن که با شــی سـر فــراز دیـــن و هم دار الهــــی ملتک مــــا آبـــــاد گـــــردا ن دل افســــرده گا نشت شــاد گــــردا ن کشیـــــده اهــل میهــــن رنج بستتیـــار زبــنـــــد غــــم هــمـــه آزاد گـــــردان عزیزه عنایت