آمد آمد بهـــــار ( قطعه شعر از ارفاق)
رخ نیکوی بهار
کنون از پرده برون شد رخ نیکوی بهار *** چهره افروخته هر جا گل خوشبوی بهار
جامــــه سبز که خیاط ازل دوخته است *** بازپوشانده فلـــــــک بر قد دلجوی بهار
لذت آب بقــــا در لب هـــــــر زنده لی *** گر بنوشد به سحر قطــرهء دلجوی بهار
ژاله از ابر سیه رقص کنان تا دم صبح *** رشــــته سازد زجواهر سرگیسوی بهار
گل پیچان زطراوت کمر سروگــــرفت *** طوق زرین شده چون سلسله موی بهـار
خواهی اسرار طبیعت بتو ظاهر گــردد *** باز کــــــن دیده بینش بنگر سوی بهار
زینت باغ شده مسند گل درهمه جـــــــا *** بلبلان مست وغزلخوان به سرکوی بهار
لاله سرخ نشان لب گـــــــــــلنارئی تو *** تیغ آلوده بخون درکــــــف هندوی بهار
باز(ارفاق) ترا گاه گهی در دل شب
ساغر ناب دهد ساقئی مه روی بهار