قطعه شعر جدید (از آقای زریر)
مایل عشق
ای مه لقــــا و خوشگلم ،ازمـــن ببـــردی ایـن دلـــم
یا پس بــده بــرمن دلم ،یــا ره نمــــــا بـــرمشکـلــم
در پـای دل شــد سلسلــــه ،رفتـــــه زپیشــم قــافـلـــه
جان دربدن کرد غُلغُلــــه ، زنــــدان تن شــد منـــزلم
درارتقــــا واوج تــــو ، بــا بخت وطــالع زوج تــو
سرشارهمچون موج تو،خــاموش مـن چــون ساحلم
ای عشق بی فــرجام من ، یکــدم بـرآی بــربـــام من
روشن شود ایـن شام من ، وصلت شود گــــرحـاصلم
گرلطف وگراحسان کنی، یکشب مــرا مهمــان کنی
وآنگــه بمن پیمــان کنی، پیمـــان زتـــومــن سا ئلم
ای زنــدگی را نــوبهــار، گلهــا زحُسنت شــرمســـار
هستم زهجرت بیقــــرار، بــرعشق تــو من مــایلـــم
عا لم پرازغــوغــای تــو،درشهـــروده سودای تـــو
جــان میدهم درپـــای تـو،رنگین بخون چون بسملم
تاگشتی تو همکیش مـن، بخت جوان شد خویش من
گر میروی از پیش من ، انـــدرپیــت مــــن راحلــم
رنگ زریروزعفران ، باشد نشان عاشقـان
گـــویــد بتو راز نهــان، بشنو بُتا حرف دلم
حفیظ الله «زریر»
ستراسبورگ ـ ـ فرانســه