قطعه شعر جدید از رحمت الله راستین شاعر جوان بادغیس
گاهی خـندان گاه گریانم کـــنی گاه آزاد گاه زندانم کنــــــی
گه برانی از درت چون ساحلی گه زروی لطف مهمانم کنی
گه زدشنامی بیمارت شــــــوم گه زنوش لب درمـــانم کنی
گه در آغوشم پیدا کی شـــوی گه در آغوشت پـــنهانم کنی
گه طبیب من سلامم میـــدهی گه زروی قــهر ویرانم کنی
گه زوصلت میکشم جام سرور گه زهجر خویش بریانم کنی
با رقیبانم نــــــشستی جان من آتش بر خرمن جـــــانم کنی
گرنسیم کوه تو بر مـــــن وزد سوسن وسیمین وریحانم کنی
گر نوای وصل تو آید بگوش بلبل این باغ و بوستــانم کنی
حیرت افزاگشته حسنت در جهان
زین سبب ای ماه، حیرانم کنی
14 سنبله 1386