قشنگ است که قشنگ است

یار من چه خوشنمایی سـروپا قبا قشنــگ است

نوگل وشــــیرین ادایی عشوه و ادا قشنگ است

گه سراغ دل نگـــــــــــیری زشکسته و اســیری

گل من چه سخت گیری بتواین جفاقشنگ است

بدوچشم گل پرستت به نگاه شـــــوخ مــــستت

به کـف سفید دستت به به حنا قشـــــنگ است

خم زلفـــــــــــــــک سیاهت برخ چو روی مــاهت

بخدا خدا گواهـــــــــــت طره سیا قشــنگ است

حالتی فسرده و زار دل خونچکــــــــــــان بیـــمار

غصه و سرود و اشــــعار بخدا مـــراقشنگ است

صــــــورت چـــــو آفـــتابت لب میگـــــون و عنابت

بدوچشم نیم خوابت تو بگو چرا قـــشنگ است؟

تا ترا او آفـــریده دست از قلــــــــــــــــم کشیده

بجهان چو تو ندیده صنــــــــع کبریا قشنگ است



مستی

مهرخ من شراب ده تا که خـــــــــــمار بشکنم

باز حــــــــــــریف گل شوم جوش بهار بشکنم

هـــــــوش ربوده از سرم مستی یاد چشم او

تا بکجا پیاله را شـــــــــــــــب از خمار بشکنم

امشب خوشست مستیم بهرچه غافلی زمن

خیز بده قدح مرا تا که قرار بشـــــــــــــــــکنم

ناله و گریه تا بکــــــــــــی رنج خمار تا به چند

رسم ســــــــــکوت را مگر در این دیار بشکنم

خرقه به آتش افــــــــــــگنم لاف ریا نمی زنم

توبه و عهد سست خود من آشــــکار بشکنم

رحمت ما خیال تو لجه پر طــــــــــــلاتم است

بلبل این باغ و گلم صوت هزار بــــــــــــشکنم