مشـــعل  وحدت 

مبـــارک بـــاد نــــوروز خجستــــــه

که سرما از دیاران رخـــت بستــــــه

چودیبا سبـــز پوش است کوهساران

زباد جان فضـــای مشــک رستــــــه

  بهـــار آمـــد بــیا تــا گل فشـــــا نیــم

سرود صلــح و یک رنگی بخوانیـــم

بیا که مشعل و حــــدت فــــرو زیـــم

که از فیضش شبی ظلمـت بــرا نیـــم

بیـــــا د روز نــو با یــــــد شگفتـــن

چــو آهــو در تـــلا ش کــار جستـــن

ز فرصــت بهرهء بسیـــــار با یـــــد

غبــــار کا هـــلی از خویش شستـــن

گلی یکرنگـــــی و الفـــت بکــار یـم

به کــار مردمی همـــت گمــــار یــم

دهیـــم دســـت بــرادر وار بـــا هـــم

بنای گلـــشن و حــــدت گــــذاریــــم

صـــبـا آورد بـــوی نـــــو بـــهـــاری

شمیم و عطـــر گــل از لا لــه زا ری

خو شــا فصـل  بهــاروتازه گی هـاش

که فصل  جنبش است و کـــاروبـاری

ببــارد همچو در, بــــاران رحمـــــت

که گـــردد ملک افغـان پــر زنعمـــت

بچیــنـــد, دامــن و یــرانـــگــــری را

زکشـــور دایمــا, آن دســــت قـــدرت

خـــــدا دادت, مــــا ل و زر بســـیـــار

بگیـــــر دســت یتیــم و پیـــر بــیمـــار

چو بــو گل شوو دل شــــاد گـــــردا ن

که با شــی ســر فــراز دیــن و هم دار

الهــــی ملک مــــا آبـــــاد گـــــردا ن

دل افســــرده گا نش شــاد گـــــردا ن

کشیـــــده اهــل میهــــن رنج بسیــــار

زبنـــــد غــــم هــمـــه آزاد گـــــردان 

عزیزه عنایت  

18/3/2009 –

هالنــد شهر تیلبـــــرخ

بهار بادغیس 

بادغیس فـــــــدای دامنه ای کوهسار تو

سرســـــــــــبز و پرشکوه بود هر بهار تو

خــرم ز فیض رحـــــــــمت حق گلعذار تو

کشتِ حـــلالِ مـــــــــزرعه باشدشعارتو

پر حــــــاصل و مـــــــــفید بود هر دیار تو

یارب خجــسته دار بهار خجــــــــسته را

دامـان کوهــسار و درخــــــــتان پسته را

لطـفی کـن و کرم، دهـــــاقین خسته را

بار دیگـــــــــر گــــشا تــو ابواب بسته را

تا کــی کــــــــشیم دست نیاز انتظار تو

مطرب به چنگ و نی ســــــرنغمه واکند

بلبل به لحن خـــــوش سروش و نوا کند

در گلشـــــــن بهار چه شــــوری بپا کند

هرکس به نحو مدح و ثنـــــــای خدا کند

پرشور و پرنشــــــــــــــاط بود لاله زار تو

برچشم من دیار و رخت مثل گلشن است

هر خارکز زمین تو رویدچو سوسن است

این شهر شهر حنظله شعـر افگن است

آری دیــــــــار و  برزن تو باب دیدن است

شـــــــــعر آفرین و روح فزا است مزار تو

رحمت هوا و منـظر بادغـــــیس صفا بود

بی شک همه زصنــعت و لطف خدا بود

این سرزمینی بی نظــــــــــــــیر آریا بود

افــــــــــــــسرده را دیدن اینجا شفا بود

جوش و خروش فصــــــــل بهار افتخار تو      

رحمت الله  

بادغیس