تشنــــــۀ عشق
لبـــریــز پیـــاله کــن شراب انگـــور بــده
زآن می کـه کنـــــد غـــم زدلـــم دور بــده
فصل طـــرب وعیش ونشـــاط است نگــارا
ازخُــــم لبـت جـــــامی به مخمــــور بــــده
بــــازآ کـــه زگلـــــزار رُخت فیض بچیــــم
کــامی بمنــــی عـــــا شق مشهــور بــــده
تـــرکیب مــــرا درازل از عشق نمـودنـــــد
یـــا رب تـــو بمــن منصب منصــور بــــده
بــرسلسله مــوهـــای تــوصـــد رازنهفتــه
ای قـــرص قمـــــرسلسله راشـــوربــــــده
ورگــــرد زرُخســـاری چــوگل پاک نمــائی
زآن گــــرد بمن هــــدیه چــوکافـــوربــــده
ازروی حیـــــأ روزبمــن بــوسـه نــــدادی
روزم زغم است چــون شب دیجــوربــــده
زآن خُمی که مدهوش همه پیروجوان کرد
رطــلی بمنی غمــــزده ،ای حـــور بــــــده
از عشق وزسودای تورنجور زریر شد
زان لعــل لبان دارو بـــه رنجــور بـــده
انجنیـــر حفیظ الله زریر