قطعه شعر از شيخ مولانا سيد نعمت الله ((محوي))
شدم سرگشته وحيران زعـشق روي درويشان چومجنونم پريشان ازغم گيــــــسوي درويشان
گهي چون ابرميگريم گهي چون برق ميخندم بهرجا منكه دلرا بســـــــته ام برموي درويشان
جهان ازمشرق ومغرب زبغـداد وهـــري تاري همه پرشــــــــــعله گرديده زنور روي درويشان
شده مشك وخطا وچين كساد وبي عياروسست گرفته ازثري تابرثريــــــــــــــــا بوي درويشان
تمام اختران گردان مه وخورشـــيد سرگردان زذره ذره عالم به جــــــــــــــــستجوي درويشان
جنيدوشبلي وذولنون ثــنا وحـــــــمد ميگفتند فدا باد اين دل وجان ها بخلق وخوي درويشان
ماييك را خجل سازد به ســــقف گنــبد خضرا اگرنازوكرشــــــــــــــــمه برزند ابروي درويشان
چه حدوزهره شيــطان راقدم درپيش بگذارد بود دوزخ گريزان هرنفـــــس ازهوي درويشان
الا اي محوي مســـكين غبارگرد درويشي
بديده توتيا كن باش اندركــوي درويشان
************************************************************
چنان زيروزبرگشتم من ازغوغاي درويشـــان نديدم دردو عالم من نـــشان پاي درويــــشان
زحيرت خرقه بدريدم بخود آشـــــفته شوريدم به هامون سرنهادم جانب صحراي درويشان
دويدم درميان باديه چــــــــــــــندان توانــستم نديدم يك نشـان ازمنـــــزل وماواي درويشان
چنان حيرت فروبگرفت افتــــــــــادم زپا آخر بخود تا درآيد نايم من ازسوداي درويــــشان
توتا كي ميزني محوي سخن ازقرب وازبعدش
كنون زورق فكن درحـــــيطه درياي درويشان
بــــادغــــيس
بيا بشنو زمن گفتار بادغيس
مــنم آن بلبل گلزار بادغيس
قــــدم بگذار اندر خاك پاكش
نظر كن هركجا آثار بادغيس
زيكـــــــمن تخم صد من را بگيرد
بوقت فصل وكشت وزار بادغيس
به للمي باغ ها بينــي سراسر
كجا پيدا شود اشجار بادغيس
خصوصا پسته زار فيض بخشش
بود ســـــــــرمايهء نادار بادغيس
رود در جـــاده هرات هرروز
قروت وروغن مالدار بادغيس
زغـال وچوب محــروقات مردم
شــود موجود ازكهساربادغيس
برك وكرك هــــم قالين موري
همه باشد زدست وكاربادغيس
زپـــــــــشم وزيره وپوست قره قل
به جوش است دايما بازار بادغيس
به آبادي قــدم بنهاده امروز
زهمت مردم بيدار بادغيس
به سوي هرپل وپشته نظركن
به بيني حاصل بسيار بادغيس
بمن حـــــــب همه خاك وطن يك
خصوصا خاك گوهربار بادغيس
گدام غــــــــله وعلاف را بين
زگندم هاي للمي زار بادغيس
به تفريح آي در فصل بهارش
نگردي سير از ديدار بادغيس
برو ((محزون)) نگر دربند ســــــبزك
به بيني جنگل واشـــــجار بادغـــــيس